Wiek: 25 Dołączyła: 03 Sie 2006 Posty: 2256 Skąd: Kraków
Wysłany: Sob Cze 05, 2010 11:47 pm Praca konkursowa #2
Gość, jak przeczytasz pracę, możesz ją ocenić Pamiętaj, że również Twoje zdanie będziemy brać pod uwagę wyłaniając zwycięzcę! Postaraj się ocenić wszystkie trzy prace żeby było sprawiedliwie
"ALE BIGOS"
NIEEEEEEEEEEEEEE! -wrzasnął Bart ze łzami w oczach, na widok Homera wyrzucającego przez okno pociągu jego deskorolkę -Jak mogłeś!? Przecież wiesz doskonale, że ta deska to mój największy skarb!
-Skaaarrrb! - zamruczał Homer i wyobraził sobie, że znajduje się teraz na bezludnej wyspie i otwiera świeżo wykopaną skrzynię pełną donatów.
-Bez tej deski nie będę już taki fajny jak zawsze! - przerwał wizję Bart swym zrozpaczonym głosem.
-Bez tych pączków nie będę już taki najedzony jak zawsze! - wrzasnął Homer łapiąc syna za szyję.
SPOKÓJ! - krzyknęła Marge - to miały być nasze niezapomniane wczasy i chciałabym aby obeszło się bez sprzeczek!
***
Rodzina Simpsonów była właśnie w trakcie podróży pociągiem po Polsce. Wybrali się za ocean, żeby z okazji nadchodzącego dnia matki wynagrodzić Marge wysiłek, który wkłada każdego dnia w utrzymanie domu, a zarazem zwiedzić kraj piwem płynący. Nie spodziewali się jednak, że podróż Polskimi Kolejami Państwowymi, może być taka męcząca. Przez ponad 10 godzin cała rodzina musiała stać w zatłoczonym korytarzu, ze względu na zbyt dużą ilość pasażerów podróżujących wraz z nimi pociągiem. Jakby tego było mało Bart postanowił się popisać przed nowo poznanym polskim kolegą jazdą na deskorolce pomiędzy tłoczącymi się pasażerami, co skończyło się poślizgnięciem Homera na desce i upadkiem na głowę. Z tego też powodu deskorolka wylądowała za oknem, a Bart zamiast otrzymania gromkich braw za popisy, został przez młodego polaka wyśmiany.
***
Nareszcie! -krzyknęła Lisa wychodząc z pociągu na gdyński peron.
-PIWO! PIWO! PIWO! - krzyczał Homer przedzierając się pomiędzy innymi podróżnymi. Odziany był w hawajską koszulę i spodenki w palmy, a oczy miał zasłonięte przeciwsłonecznymi okularami.
-Musimy najpierw zostawić rzeczy w hotelu. -powiedziała Marge, ale było już za późno, gdyż Homer już przyssał się do butelki złocistego płynu w najbliższym barze.
-Chodźcie dzieci. Wrócimy po ojca za jakiś czas.
Rodzina w niepełnym składzie dotarła do Hotelu "Gdynia", oddalonego od dworca kilkaset metrów. Na miejscu dzieci od razu rozpoczęły walkę o pilota, po to by po chwili przekonać się, że "najnowszy hit" w polskiej telewizji, to serial, który już 2 lata wstecz zszedł z anteny spriengfieldzkich odbiorników.
-A więc istnieje lud bardziej zacofany niż my. - pomyślał Bart, po czym podszedł do okna i ujrzał młodzieńców jeżdżących na deskorolkach. -Muszę tam być! -krzyknął Bart i pobiegł na dół pozostawiając kobiecą część rodziny w pokoju.
-No cóż, odświeżmy się po podróży i wracamy po waszego ojca. -powiedziała Marge -Wciąż mam nadzieję, że będzie to wspaniały dzień matki. -dopowiedziała nieśmiało, choć widać było, że doskonale zdaje sobie sprawę z faktu, iż w tym przypadku to mało realne.
***
-Chłopaki pokażcie deskę to wam pokażę coś ekstra! - krzyknął Bart do młodzieńców jeżdżących na deskorolkach. Jeden z nich podał mu swoją deskę i powiedział: "pokaż co potrafisz".
Bart niewiele się zastanawiając wskoczył na deskorolkę, przejechał kilka metrów i przeskoczył nad pobliską taksówką. "I co o tym sądzicie?"- zapytał, a chłopaki zaczęli bić mu brawo. Bart napawał się dźwiękiem oklasków, gdy nagle usłyszał świst. Wszyscy zamilkli i spojrzeli się w kierunku parku. "TO JOHNNY!" krzyknął jeden z dzieciaków i wszyscy pobiegli w kierunku tajemniczej postaci skandując jego imię.
-On nie może być fajniejszy ode mnie! - powiedział Bart i pobiegł z chłopakami, żeby zobaczyć jego popisy.
Johnny jeździł na desce jak zawodowiec. Robił to szybciej niż inni, skakał wyżej i był największym wariatem jakiego Bart w życiu miał okazję widzieć. Połowę włosów na głowie miał ufarbowane na kolor blond, zaś druga połowa była czarna, na szyi miał łańcuch zapięty na kłódkę niczym Sid Vicious, a na ramieniu miał wytatuowany granat.
-A ty coś za jeden? -zapytał Barta- Nigdy wcześniej cię nie widziałem.
-Pochodzę ze Spriengfield, przyjechałem spędzić z rodziną niezapomniane chwile w Polsce. -odpowiedział.
-Jeśli mają być niezapomniane - powiedział Johnny- to chodź ze mną! -po czym przyczepił swoją deskorolkę do plecaka i kazał Bartowi podążać za sobą.
***
Marge znalazła Homera w knajpie łudząco podobnej do tej u Moe. Przy barze spał nawet osobnik bliźniaczo podobny do Barney'a.-Barney! - krzyknęła Marge, osobnik podniósł głowę i okazało się, że to autentyczny Barney Gamble, a nie jego sobowtór - Co ty tu robisz?-A żebym to ja wiedział - powiedział Barney, po czym spoczął ponownie z głową na barze i zasnął.-Homer! Wychodzimy! - rzekła Marge ciągnąc Homera za hawajską koszulę, ten ledwie zdążył dopić resztkę piwa z dna kufla i musiał się pogodzić z przewagą siły ze strony swojej żony, gdyż już po chwili stał przed barem. -Jestem głodny!- rzekł
-Za najsłynniejsze polskie potrawy uchodzi bigos i flaczki- wtrąciła Lisa- zaś wegetarianie, mogą skosztować przepysznych ruskich pierogów! -Homer wyobraził sobie pierogi w sowieckich mundurach, stojące przy radzieckim czołgu.
-Pieeeeroooogiiii! -zamruczał Homer, wciąż będąc myślami w swojej wizji.
-W takim razie musimy spróbować tych polskich przysmaków! -powiedziała Marge radośnie.
***
Tym czasem Bart z nowo poznanym kolegą dotarli do miejsca zwanego „Uchem”. Był to klub muzyczny, w którym bardzo często odbywały się koncerty.
-Właź szybko! - powiedział Johnny odchylając drzwi z boku klubu. Bart niewiele się zastanawiając, wszedł do środka, po czym przytrzymał drzwi koledze, aby ten też mógł wejść. Już w tym miejscu było słychać dźwięki przesterowanych gitar dochodzące ze sceny.
-Chodź! Pokażę ci co to znaczy rock'n'roll! -krzyknął Johnny i razem z Bartem pobiegli pod scenę.
***
-CO TO MA BYĂ?!? -krzyknął Homer wypluwając flaczki. - W życiu nie jadłem czegoś tak obrzydliwego! - dodał wkładając do ust kolejną łyżkę zupy, którą również wypluł.
-Może lepiej sobie już stąd pójdziemy? -powiedziała Marge zawstydzona zachowaniem męża -w pobliżu plaży widziałam wesołe miasteczko!
-Hurra! -krzyknęła Lisa.
-Woo hoo! -krzyknął Homer.
Maggie zaś zacmokała dwukrotnie swoim smoczkiem.
-No i musimy odnaleźć Barta -dodała troskliwie Marge -Kto wie co się teraz z nim dzieje.
***
-Spróbuj! -powiedział Johnny do Barta, podsuwając mu tabakę -To kaszubska tradycja! -po czym sam wciągnął swoją porcję i zaczął kichać. Bart zaczął się śmiać i też zaaplikował sobie sproszkowany tytoń, co dla niego również skończyło się atakiem kichania. Chłopcy wybuchnęli śmiechem.
-BART! -krzyknęła zbliżająca się Marge- Co ty tam robisz?
-Nic mamo!- odkrzyknął -muszę lecieć! -rzekł tym razem do Johnnego- Mam nadzieję, że się jeszcze kiedyś spotkamy!
-Na pewno jaknesie- rzekł Johnny odpalając papierosa, po czym wskoczył na deskorolkę i szybko zniknął Bartowi z oczu.
-Co tu się dzieje? -zapytała Marge podchodząc do swojego syna.
-Nic mamo, żegnałem się z nowo poznanym kolegą.
-Chodźmy szybko do wesołego miasteczka, bo twój ojciec zaklinował się w siedzeniu diabelskiego młyna. -powiedziała Marge i czym prędzej ruszyli by ocalić Homera.
***
Na miejscu okazało się, że Homer już został uratowany, więc rodzina czym prędzej zeszła z oczu tłumu wyśmiewającego jego tuszę.
-Mam dosyć tego wariatkowa! -wrzeszczał Homer -jedzenie jest tu niezjadliwe, piwo drogie, a siedzenia zbyt ciasne! Natychmiast zabieramy nasze rzeczy z hotelu i jeszcze dziś wyjeżdżamy do Włoch! Tam urządzimy sobie prawdziwy dzień matki! -stwierdził stanowczo przenosząc się w wyobraźni do krainy walecznego spaghetti próbującego pokonać krwiożercze kawałki pizzy.
-Tylko ja mogę cię uratować makaronie! -dodał Homer ku zdziwieniu całej rodziny.
***
Nie minęło kilka chwil, a Simpsonowie już stali w pociągu zmierzającym na najbliższe lotnisko.
-Siemasz Bart! -usłyszeli i ich oczom ukazał się Johnny palący papierosa.
-Cześć Johnny! -odpowiedział Bart -nasz pobyt w Polsce musiał zostać zakończony dużo wcześniej niż planowaliśmy.- powiedział ze smutkiem. - A ty dokąd zmierzasz?
-Pędzę na imprezę do Sopotu! -odpowiedział.
-Mógłbyś wyrzucić tego papierosa przez okno łobuzie!? -stanowczo przerwała rozmowę krzykiem starsza kobieta trzymająca na rękach perskiego kota -Jego dym mi szkodzi!
-A mogła by pani wyrzucić tego kota przez okno? - spytał bez wahania Johnny -jestem uczulony na jego sierść.
-Wyrzucę go jak wyrzucisz tego papierosa! - dopowiedziała i ku zdziwieniu wszystkim podróżnym, obydwoje wyrzucili to co mieli wyrzucić przez okno.
-Jak pani mogła wyrzucić kota? -wrzasnęła Lisa – Nie szkoda pani tego biednego zwierzęcia!?
-Nie szkoda mi, bo to tresowany kot -rzekła starsza kobieta -on zawsze do mnie wraca.
Po kilku minutach podróży pociąg zatrzymał się.
-Na mnie już czas. -powiedział Johnny- Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś się spotkamy!
-Ja również mam taką nadzieję! -odpowiedział młody Simpson.
-Ej Bart! Spójrz! - powiedział Johnny pokazując w kierunku z którego przyjechali. Ich oczom ukazał się wyrzucony wcześniej przez okno perski kot, który biegł wzdłuż torów.
-Spójrz! Coś niesie w zębach! -krzyknął Johnny.
-OH! -Krzyknął z niedowierzaniem Bart, bo kot niósł w zębach jego deskorolkę.
_________________
That girl needs therapy...
You're a nut!
You're crazy in the coconut!
Wiek: 31 Dołączył: 09 Gru 2004 Posty: 929 Skąd: Kraków
Wysłany: Nie Cze 06, 2010 11:28 pm
Hmm, te prace wisza tu juz caly dzien, a jakos nikt ich nie komentuje...
Bede wiec pierwszy
Ze wszystkich trzech wlasnie to opowiadanie najbardziej mi przypadlo do gustu.
Krotko o tym, co mi sie podobalo:
* Typowo "simpsonowe" zarty - szkoda jednak ze tylko z Homerem
* Akcja w PL - zawsze chcialem zobaczyc jak Simpsonowie radza sobie z polish reality
* Dobry styl pisania - piszesz to, co potrzeba, zeby wyobrazic sobie scene
Jedyny minusik jaki moge wymienic to, ze troche krotkie . No i tylko Homer i Bart dostali "czas antenowy" - no ale to wynika z poprzedniego...
Nie no całkiem niezłe opowiadanie. Fajnie, że została tutaj ukazana próba przedstawienia Polski w sposób satyryczny. Szczególnie to mnie rozwaliły tutaj scena początkowa, gdy Homer wyrzuca deskorolkę Barta z pociągu, a także ta na końcu gdzie ta starsza kobieta wyrzuca swojego kota!
Ale wskazałbym też drobne uchybienia, a mianowicie:
-Po co ten chłopak z którym zakumplował się Bart miał angielskie imię? Po co ten cały Johnny? Powinno to być coś polskiego! Ja bym tutaj dał prędzej imię Stefan. O i autor mógł jawnie go przedstawić jako typowego osiedlowego dresa. Mógł jeszcze ubarwiać jego wypowiedzi naszymi "pięknymi słówkami". Ale ocenzurowanymi oczywiście.
-Podczas sceny w klubie muzycznym lub przed nią jest jakaś wzmianka o rock n rollu. Czy z racji, że to się dzieje w Polsce i ma to być satyryczne ujęcie nie wypadałoby tu bardziej wspomnieć o hiphopie, techno lub discopolo? A tak przy okazji skoro przy tym klubie cały czas jesteśmy - wątek z tabaką miażdży - od razu ujrzałem przed oczami pewnego mojego uzależnionego kumpla! xD On z tabaką praktycznie się nie rozstaje! xD
Moja ocena to 5/6. No niestety za te minusiki muszę troszkę odjąć. IMO nie została tutaj ujęta pełnia polskości. W satyrycznym ujęciu znaczy się.
_________________
Kiedy? sztuk? było mieć możliwo?ć ogl?dania Simpsonów. Dzisiaj sztuk? jest z nimi skończyć.
Bardzo sympatyczne jak na mój gust. Pisane w „Simpsonowym” stylu, czyli tak jak miało być. Główny plus jest za to, że akcja dzieje się w Polsce, choć mogłoby być nieco więcej żartów w tym kontekście. Ogólnie było ciut za krótkie. Brakowało mi paru gagów sytuacyjnych- skoro akcja dzieje się w Polsce, powinny wyniknąć ciekawe nieporozumienia w kwestii samego języka. Nie wiem, czy to Simpsonowie mówili po polsku, czy autor przedstawił polaków jako naród, w którym każdy sprawnie posługuje się angielskim, ale w każdym bądź razie oczekiwałam jakiegoś takiego „smaczka”. Nie mniej jednak sam fakt wprowadzenia Polski jest dużym atutem tej pracy. Piąteczka.
Szkoda tylko, że Homerowi nie posmakowała nasza kuchnia
_________________ "People curse the government and shovel hot food down"
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
Pamiętaj, że również Twoje zdanie będziemy brać pod uwagę wyłaniając zwycięzcę! Postaraj się ocenić wszystkie trzy prace żeby było sprawiedliwie 
na podstawie kawału, czyż nie ?:) ja to znam z psem 
